گلوزینک

موارد منع مصرف:

حساسیت به گلوزینک و یا هر یک از اجزای موجود در فراورده

مصرف در بارداری و شیردهی:

مصرف گلوزینک در دوران بارداری و شیردهی، با احتیاط و تحت نظر پزشک متخصص صورت گیرد.

موارد احتیاط و هشدارها:

در صورت مصرف بیش از حد زینک و برزو علائم مسمومیت (تهوع، استفراغ شدید، کاهش آب بدن) سریعا به پزشک مراجعه نمایید. از مصرف همزمان زینک با غذاهای حاوی کلسیم، فسفر و فیتات (موجود در غلات، سبوس گندم، حبوبات، سبزیجات و …) پرهیز نمایید. بر خلاف غذاهای حاوی کلسیم، مصرف مکمل های کلسیم تاثیری روی جذب زینک ندارد. از مصرف همزمان شیر با زینک پرهیز نمایید. از استنشاق زینک پرهیز نمایید. زیرا موجب از بین رفتن حس بویایی می شود. در طی درمان با زینک، تعداد گلبول های خونی و مقدار کلسترول خون کنترل شود. مصرف بیش از حد زینک باعث نوتروپنی، لوکوپنی و آنمی سیدروپلاستیک می شود که ناشی از کمبود مس در اثر مصرف زینک است. در سندروم های سوء جذب از جمله سندروم روده کوتاه و بیماری کرون، جذب زینک می تواند کاهش یافته و ترشح آن از ادرار بیشتر گردد. در صورتی که زینک را برای درمان سرماخوردگی استفاده می کنید، توجه نمایید که اگر علائم بیماری بیش از 7 روز به طول انجامید، حتما پزشک خود را مطلع سازید (در طول دوره درمان، حتما مصرف مایعات را افزایش دهید.)

تداخلات دارویی:

بیس فسفونات ها (زینک می تواند سطح سرمی مشتقات بیس فسفونات ها را کاهش دهد. مکمل های حاوی زینک را باید 2 ساعت قبل و یا 1 ساعت بعد از مصرف بیس فسفونات ها مصرف کنید.) سفالکسین (مکمل های زینک جذب داروی سفالکسین را کاهش می دهند، زینک را باید حداقل 3 ساعت بعد از مصرف سفالکسین، استفاده کرد.) دفریپرون (این دارو و زینک را باید در فاصله زمانی حداقل 4 ساعته مصرف کرد.) کینولون ها من جمله سیپروفلوکساسین (داروهای این دسته باید در بازه های زمانی 2 ساعت قبل و یا 6 ساعت بعد از زینک، مصرف شوند.) تتراسایکلین ها (داروهای این دسته و زینک باید در فاصله های زمانی حداقل 2 ساعته استفاده شوند.) الکل (مصرف طولانی مدت الکل می تواند موجب کاهش جذب زینک گردد.) پنی سیلامین (این دارو و زینک باید در بازه زمانی حداقل 1 ساعت از یکدیگر استفاده گردند.) مکمل آهن در مقادیر بالا، ترکیبات فسفردار، کلسیم و مس، غذاهای حاوی فیتات نیز از موارد دیگر تداخل با زینک به حساب می آیند.