این مقاله نشان میدهد که جنگهای مدرن فقط آسیبهای فیزیکی ندارند، بلکه اثرات عمیق روانی روی مردم میگذارند همچنین درباره استفاده از ابزارهای دیجیتال مثل چتباتها و اپلیکیشنها برای کمک به مردم در جنگها صحبت میکند. مثال اصلی آن جنگ اوکراین است، جایی که خیلی از مردم به خاطر بمبارانها، فرار از خانه و از دست دادن عزیزانشان دچار استرس، اضطراب و افسردگی و ptsd شدهاند. این ابزارهای دیجیتال به آنها کمک میکنند تا با استرس خود کنار بیایند، چون دسترسی به روانشناس در شرایط جنگ سخت است.
دو نمونه از این ابزارها عبارتند از:
چتبات “Friend”: مثل یک کمککننده فوری است که در لحظه به مردم توصیههای روانی میدهد و به کاربران آموزش میدهد چطور با استرس حاد(مثل ترس از بمباران یا از دست دادن خانه) کنار بیایند.
برنامه “DWM”: یک راهنمای آنلاین برای مدیریت استرس است که بر اساس تکنیکهای روانشناسی طراحی شده است.
این ابزارها مفید هستند، اما مشکلاتی هم دارند، مثلاً برای کسانی که مشکلات روانی شدید دارند کافی نیستند یا گاهی اتصال به اینترنت برای استفاده از آنها مشکل است.
برای مثال در جنگ اخیر هم بین کشور ما و صهیونیست ها اگر درگیری ها شدت میگرفت، خیلی از مردم (چه در منطقه جنگ و چه پناهندگان) ممکن بود دچار مشکلات روانی مانند استرس، اضطراب و PTSD شوند. در چنین شرایطی، ابزارهای دیجیتال مثل چتباتها یا اپلیکیشنهای روانشناسی میتوانند کمک بزرگی باشند، چون:
– نیاز به روانشناس را کم میکنند (در جنگ پیدا کردن روانشناس سخت است).
– به زبانهای مختلف در دسترس هستند (مثلاً فارسی، عربی، انگلیسی).
و مردم میتوانند در هر زمان از آنها استفاده کنند، حتی اگر در پناهگاه باشند.
اما باید حواسمان باشد که این ابزارها کمک اولیه هستند و اگر کسی مشکل شدید روانی دارد، باید حتماً به پزشک یا روانشناس مراجعه کند. همچنین، در جنگ ممکن است اینترنت قطع شود، پس بهتر است نسخههای آفلاین هم از این برنامهها آماده شود.
درنهایت باید اشاره کرده که در جنگهای امروزی، سلامت روان به اندازه غذا و دارو مهم است. ابزارهای دیجیتال میتوانند نجاتدهنده باشند، اما باید هوشمندانه از آنها استفاده کرد و همیشه به فکر راهحلهای بلندمدت مثل آموزش روانشناسی عمومی به مردم بود.
و باید به این نکته توجه داشت که گروهی از افراد جامعه مانند افراد مسن، کودکان، بانوان حامله و افراد با بیماری های اعصاب و روان بیشتر دچار آسیب میشوند.
